Wiersz Vivian

Doceń to co masz, bo możesz to stracić szybciej niż się tego spodziewasz. 

Śmiech dziecka, płacz i duma matki,

To najpiękniejsze szczęścia oznaki. 

Gdy ma się je na co dzień, 

Trudno je docenić. 

Lecz, gdy słyszy się je rzadko, 

Nie sposób je wycenić. 

Mały promyk słońca na zachmurzonym niebie 

I moje wołanie do Ciebie, 

Które słyszysz i nie ignorujesz, 

Lecz mnie mocno obejmujesz. 

Chciaabym aby prawdą to było,
By się wszystko cofnęło.
Byś był teraz przy mnie.
Płacze cicho i tęsknię za Tobą.
Nie potrafię bez Ciebie być sobą.
Teraz wiem, że docenić Cię nie umiałam
I nieopatrznie swoją szansę na szczęście oddałam.
Przepraszam ! Wybacz mi ! Proszę !
Teraz wiem, że póki Cię miałam
To docenić nie zdołałam.
___________________________________________
Ps. - Wiersz inspirowany śmiercią bliskiej mi osoby. Proszę bez współczucia XD Już się garnęłam.