Zawsze warto jest być psem cz.1

Sila obudziła się dość wcześnie.Było strasznie gorąco więc wyszła na polanę.
Oczywiście nikogo jeszcze nie było.Poszła nad jeziorko napić się wody.
Kiedy zanurzyła pysk w chłodnej wodzie poczuła dziwny,znajomy zapach.
Poszła za nim.Szła trochę w las i wtedy zaczęły też do niej dobiegać
różne dźwięki.Śmiechy.Znała te głosy.Weszła w krzaki i wychyliła lekko pysk.
Nie mogła uwierzyć.Na polanie stała przyczepa a wokół nie bawili się
jej byli właściciele.
Sila chciała się wycofać,ale nadepnęła na coś ostrego.
Wyskoczyła do przodu i wylądowała na polanie.Miała nadzieję że nikt
jej nie zobaczył,ale mała dziewczynka musiała odwrócić do niej wzrok.
-Rózia!-jeszcze to straszne imię jakim obdarzyły ją potworki.
Powoli zaczęli do niej podchodzić cała rodzina,czyli pięć osób.
Zaczęła uciekać.Szybko do niej dotarło że nie może
uciekać w stronę stada.Naraziła by ich.Zawróciła.
Za nią biegł ojciec dzieci i najstarszy syn.
Kiedy przebiegała koło nich poczuła wielki bul,od ogona przechodził po całym kręgosłupie.
Odwróciła lekko głowę i zobaczyła że najstarszy jej właściciel złapał ją za ogon.
Wierzgnęła łapami i lekko zadrapał jego rękę.Uciekała dalej.Coraz dalej od polany.Minęła obóz jej
dawnych właścicieli ale mknęła dalej....
***
*tym czasem na polanie*
Lena chodziła po polanie.Miała zamiar podejść do grających w butelkę
ale podbiegł do niej szczeniak.
-Lena,widziałaś może Silę?-Neld zapytał lekko zdenerwowany.
-Nie.Nie ma jej w jaskini?
-Nie ma anie w jaskini,ani na polanie-oznajmił z niepokojem.
-Cóż.Popytam czy nikt jej nie widział.
Szczeniak skinął głową i odszedł.
Lena szła dalej.Postanowiła że najpierw popyta o Sile.
-Cześć Leiko.Widziałaś gdzieś Sile?-zapytała Bethy.
-Nie,a co?-odpowiedziała zaciekawiona.
-Neld jej szukał.Nigdzie jej nie ma.
-Może zapytamy Werewolfa?
-Czemu jego?-samica Alpha spytała zdziwiona.
-A znasz kogoś innego kto latał za Silą z nożem?
-Racja.Chodźmy.
Leiko i Lena poszły w kierunku grających w butelkę.
Samica Betha chwyciła jednego z psów za ramię i poprowadziła za sobą.
-Co chcesz?-spytał zdenerwowany Were
-Widziałeś Sile?-spytała Lena
-Ostatni raz kiedy próbowała mnie udusić.
-Za co?
-Podobna Sath chcę przez moje wygłupy odejść.Nerwy jej puściły.
-No to mamy problem...-powiedziała Leiko-coś się jej mogło stać.
-Ja tam za nią tęsknić nie będę-oznajmił Werewolf i wrócił do gry w butelkę.
***
Sila nadal biegła.Choć jej byli właściciele już chyba z pół godziny temu odpuścili
sobie łapanie ,,Rózi'' jej nadal się zdawało że słyszy ich za sobą.
Coś gorącego spływało jej z czoła.Kręgosłup nadal bolał jak by się palił.
Łapy były pokaleczone.Jej wzrok tracił ostrość.Nie miała siły wołać o pomoc.
Nawet jeśli,była za daleko...
Co chwila potykała się o korzenie drzew,albo o kamień.
Weszła na pagórek.Zakręciło jej się w głowie.Oparła się o drzewo.
Kręgosłup płonął żywym ogniem.Osunęła się na ziemię.
Widziała już tylko plamki światła.
Usłyszała szelest.Próbowała podnieć głowę ale była za ciężka.Zamknęła oczy.
Poczuła jak coś chwyta ją za kark i unosi do góry.
C.D.N.